Zondag ochtend, halfzeven…

Zondag ochtend, halfzeven, ik ontwaak, glip stilletjes uit bed om m’n vrouw niet te wekken en verdwijn in alle stilte in de badkamer. Eenmaal in mijn leren motorpak, ga ik op m’n tenen naar de garage om mijn moto stilletjes buiten te zetten. Bij het openen van de poort slaat de ijskoude sneeuwregen me in het gezicht. Alhoewel ik al erger meemaakte, besluit ik toch maar eerst naar het weerbericht te luisteren op de radio. De voorspellingen zijn dramatisch : sneeuw, ijzel, hagel, stormwind…

Uiteindelijk besluit ik maar terug te gaan slapen. Ik kleed me uit en eenmaal in bed, kruip ik dicht tegen m’n vrouw haar rug aan en fluister :

“Het is verschrikkelijk slecht weer !” Waarop m’n vrouw, half-slapend, antwoordt : “Kan je nu geloven dat mijn man dáárin is gaan motorrijden ?”